Kota Kinabalu en de gevreesde bacterie

Posted from Kuching, Sarawak, Malaysia.

Het zou zomaar de nieuwe titel van een Suske & Wiske kunnen zijn. Na terugkomst in Kota Kinabalu direct naar ons hostel gereden met een taxi die we deelden met een paar anderen, tja we blijven Hollanders.

In hostel ingecheckt en boel maar eens verkend en wat gegeten. De stad ziet er niet uit, platgegooid in WOII en weer opgebouwd met een betonmolen. De volgende dag zijn we naar een mooi eilandje hier voor de kust gegaan Mamutik. Beetje snorkelen, beetje chillen. Waarschijnlijk is het vrij toeristisch want de visjes zijn gewoon agressief en bijten je soms gewoon… Rare habitat. Terug aan wal ‘s avonds heerlijk pizzatje gegeten! Maar toen!…

Koorts, duizelig, onhoudbare krampen, compleet leeg gelopen aan alle kanten verzin het maar… ik was al de hele dag niet lekker maar wilde er niet aan toegeven. Die gluiperige besmette bacterie had zich in mijn kip verstopt van twee dagen daarvoor… Gelukkig hadden we een chille kamer, namelijk zonder ramen, het leek wel een gavangenis. Maarja wie bedenkt zich nou om daar dagen door te brengen, je bent immers toch op pad. Nu lag ik geketend aan mijn bed in een kamer zonder ramen!

Gelukkig hadden we wel wifi op onze kamer en konden we via mijn ouders de ggd bellen om advies. Miranda heeft vervolgens een kuur gehaald voor anti-bacterie… Zou moeten werken zou je zeggen.
Ik heb nog 2 dagen op bed gelegen, elke dag ging iets beter, we hebben verder niks meer gedaan in kinabalu maar ik ben allang blij dat ik weer een beetje leef, hoewel je vier dagen zonder eten wel merkt in je energiepeil. We zijn vanuit kinabalu inmiddels naar kuching gevlogen. Maar later meer daarover. To be continued…